Mikołaj Zygmuntowicz Wolski herbu Półkozic (zm. 1621) – według Kaspra Niesieckiego SJ był synem Zygmunta Wolskiego, kasztelana czerskiego, starosty lanckorońskiego i warszawskiego i Barbary Chlebowiczówny, kasztelanki wileńskiejNiesiecki, s. 590..
Życiorys Marszałek wołkowyski (1606), kasztelan witebski (1615), właściciel dóbr Krzemienica i Bakałarzewo ("Douspuda").
Mikołaja Wolskiego cechowało ogromne przywiązanie do katolicyzmu. Fundował kościoły w Krzemienicy (1619-1623; murowany) i Bakałarzewie (drewniany). Zastrzegał jednak, że świątynie nie mogły zmienić wyznania. Jeśli tak by się stało, miały zostać własnością biskupa wileńskiego. W Krzemienicy ufundował też z żoną klasztor Kanoników Laterańskich.
W 1609 roku uposażył parafię Bakałarzewo w wieś Kotowinę i grunty w miasteczku Bakałarzewie i jego okolicy. Bakałarzewski kościół otrzymał też w tym okresie piękny, późnorenesansowy ołtarz główny, który zachował się do dziś i jest najstarszym ruchomym zabytkiem powiatu suwalskiegoArchiwum Diecezjalne w Łomży, zesp. I, sygn. 11.
Wolski głównie przebywał w Krzemienicy, ale odwiedzał również Bakałarzewo, gdzie miał do dyspozycji dwór – "aula Douspuda"Archiwum Diecezjalne w Łomży, zesp. IV, sygn. 1103..