Bitwa na polach Pelennoru – starcie zbrojne ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

Jest to jedno z najważniejszych wydarzeń w fabule Władcy Pierścieni, stanowiące część wątku heroicznego, przedstawiającego wojenne zmagania Wolnych Ludów Śródziemia z siłami Władcy Ciemności, w których uczestniczy część członków Drużyny Pierścienia.

Doszło do niej w wyniku ataku armii Saurona na Minas Tirith, stolicę Gondoru, której zdobycie umożliwi podbój reszty tego królestwa i dalszych ziem. Po zdobyciu przepraw na rzece w Osgiliath, wielkie wojska Mordoru forsują fortyfikacje otaczające przedpola miasta i przystępują do jego oblężenia. Szybko łamią opór obrońców i po krótkim czasie podejmują generalny szturm, kończący się zniszczeniem bramy Minas Tirith. Od pewnej klęski Gondorczyków ratuje przybycie odsieczy Jeźdźców Rohanu. Oblężenie zostaje przerwane, a sojusznicy ścierają się z wojskami Saurona w bitwie na polach Pelennoru, rozciągających się wokół miasta. Ostatecznie, dramatyczna w przebiegu batalia, kończy się zwycięstwem Wolnych Ludów, za sprawą zaskakującego pojawienia się na placu boju wojsk Aragorna, dziedzica Isildura.