Zniechęca to do młodzieńca kapryśną Fantecką i wzajemne stosunki zakochanych ulegają stopniowemu ochłodzeniu. W dodatku zażyły z rodziną Znińskich „burgrabia” Prozorowicz wpada na pomysł podsunięcia jej nowego amanta, a zakochanemu młodzieńcowi – jakiejś atrakcyjnej panny, w myśl zasady, że podobne leczy się podobnym (similia similibus curantur) – czyli „klin klinem”. W tej sytuacji Seweryna zwraca się ku podstawionemu konkurentowi, nowobogackiemu prostakowi Soleckiemu, a zawiedziony uczuciowo Bernard znajduje pocieszenie w odnowionych kontaktach ze znaną mu dobrze z dzieciństwa kuzynką Anzelmą. Mimo niewielkich przeszkód i towarzyszących im perypetii, chytra intryga rozwija się pomyślnie z udziałem innych osób, doprowadzając główne postacie do pomyślnego zakończenia; również mąż po pewnym czasie odzyskuje Fantecką i usiłuje odnowić rozerwane małżeństwo.
Cechy utworu Ta mało znana opowieść należy do niezbyt licznych w twórczości Kraszewskiego utworów lekkich i w wymowie optymistycznych, również dlatego, że zakończonych szczęśliwie. W fabule – mimo dramatycznej akcji, widoczne jest też satyryczne ujęcie, zwłaszcza w przedstawieniu wielu postaci oraz reakcji otoczenia.