Bronisław Sarosiek (ur. 9 marca 1871 w Bilminach, powiat sokólski, zm. 27 lutego 1929 w Rzeszy, Wileńszczyzna) – polski duchowny katolicki, działacz społeczny.
Życiorys Był synem Józefa i Aleksandry z domu Sarosiek. Uczęszczał do gimnazjum w Grodnie, w latach 1889-1893 studiował w seminarium duchownym w Wilnie. 12 września 1893 przyjął święcenia kapłańskie. Był wikariuszem w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Białymstoku, od 1895 proboszczem w Wołpie (powiat grodzieński). Za działalnością patriotyczną został przeniesiony na probostwo w Rosiu koło Wołkowyska (1898). Od 1901 studiował w Akademii Duchownej w Petersburgu, ale studiów nie ukończył po kolejnym przymusowym przeniesieniu do Siechniewicz, następnie Słonimia (1905). Za kontynuowanie działań patriotycznych pozostawał pod stałym nadzorem policyjnym; głosił kazania w duchu polskim, organizował i brał udział w nauczaniu w języku polskim. Za nielegalną działalność oświatową został skazany przez władze rosyjskie na karę grzywny.