W latach 1927–1931 był dyrektorem oddziału Państwowego Banku Rolnego w Poznaniu, a w 1931 przeszedł na to samo stanowisko w Lublinie.
Od czasu studiów należał do tajnego Związku Młodzieży Polskiej „Zet”, będąc bratem zetowym. W 1918 wystąpił o urlop bezterminowy w „Zet” i został jednym z założycieli Związku Patriotycznego.
Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1920 był sekretarzem generalnym Wojewódzkiego Komitetu Obrony Narodowej w Lublinie. Od lipca do grudnia 1920 dowodził Lubelską Baterią Górską przy 2 Dywizji Piechoty Legionów.
Jego rodzeństwo to: Mieczysław (1880–1918, doktor medycyny, major WP, służył w 6 batalionie I Brygady Legionów Polskich i zginął w listopadzie 1918), Stanisław, Zbigniew, Witold (1876–1932, inżynier, przemysłowiec, działacz społeczny i gospodarczy, konsul honorowy Szwecji, radny i przewodniczący Rady Miejskiej Poznania, senator II kadencji w II RP z ramienia Związku Ludowo-Narodowego), i ZofiaRoman Ziołecki, Wspomnienia, 1968.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (16 września 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Order Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi (8 lipca 1929) „za zasługi na polu pracy społeczno-rolniczej”.
Przypisy
Bibliografia