thumb|250px|Kwiaty śnieguliczki białej Śnieguliczka (Symphoricarpos Duhamel) – rodzaj krzewów z rodziny przewiertniowatych. Należy do niego około 15–17 gatunków. Niemal wszystkie pochodzą z Ameryki Północnej, jeden tylko i to rzadki gatunek (S. sinensis) pochodzi z Chin (rośnie w zachodniej części prowincji Hubei). Rośliny te występują w lasach i zaroślach, zwłaszcza na terenach skalistych. W Polsce jako zadomowiony antropofit występuje śnieguliczka biała, kilka innych gatunków jest uprawianych (zwłaszcza śnieguliczka koralowa i śnieguliczka Chenaulta). Rośliny te uprawiane są głównie ze względu na trwałe owoce.
Morfologia Pokrój Krzewy o sezonowym ulistnieniu. Pędy prosto wznoszące się lub płożące, osiągające do 3 m wysokości. Rośliny często o charakterystycznym zapachu. Liście Naprzeciwległe, pojedyncze, o kształcie od eliptycznego do okrągłego, zwykle całobrzegie, czasem z kilkoma klapami lub ząbkami. Blaszka osadzona na krótkim ogonku, przylistków brak. Kwiaty Drobne, zebrane po kilka w krótkie kłosy na końcach bocznych pędów lub pojedynczo w kątach górnych liści. Kielich składa się z 4 lub 5 działek zrośniętych u nasady. Korona kwiatu składa się z 4 lub 5 płatków zrośniętych dzwoneczkowato lub lejkowato, białych lub różowych, często od wewnątrz owłosionych.