suivi d'un entretien avec l'auteur (2003), Critique de la raison nègre (2013).

Jego główna praca On the Postcolony została przetłumaczona na język angielski i wydana przez University of California Press w 2001 roku. Praca ta została ponownie opublikowana przez University of Wits Press z nową przedmową autora. W tekście Mbembe argumentuje, że akademicki i powszechny dyskurs na temat Afryki jest splątany z różnymi stereotypami związanymi z zachodnimi fantazjami i lękami. W ślad za Frantzem Fanonem i Zygmuntem Freudem Mbembe utrzymuje, że ten obraz nie jest odzwierciedleniem autentycznej Afryki, ale nieświadomą projekcją związaną z poczuciem winy, wyrzeczeniem się i przymusem powtórzenia. Podobnie jak James Ferguson, VY Mudimbe i inni, Mbembe interpretuje Afrykę nie jako określone wyizolowane miejsce, ale jako napiętą relację między nią a resztą świata, która rozgrywa się jednocześnie na poziomie politycznym, psychicznym, semiotycznym i seksualnym. Mbembe twierdzi, że koncepcja biowładzy Michela Foucaulta – jako połączenia władzy dyscyplinarnej i biopolityki – nie wystarcza już do wyjaśnienia tych współczesnych form podporządkowania. Do spostrzeżeń Foucaulta dotyczących pojęć suwerennej władzy i biowładzy Mbembe dodaje koncepcję nekropolityki, która wykracza poza zwykłe „wpisywanie ciał w aparaty dyscyplinarne”.