Podczas gdy kobiety toczą spór z Mnesilochosem, na scenie pojawia się Klejsthenes, który informuje niewiasty o podstępie Eurypidesa. Złapany szpieg wzywa na pomoc tragediopisarza, wykorzystując motywy z jego sztuk. O ile fortel z Palamedesa nie skutkuje, to już wcielenie się w bohaterkę z Heleny doprowadza do pojawienia się na scenie odgrywającego Menelaosa Eurypidesa. Pilnująca przebierańca Kritylla nie rozumie kontekstu tragedii, zaś pisarz musi uciekać po pojawieniu się prytana. Kolejną próbą oswobodzenia jest wykorzystanie Andromedy. Tym razem pilnowany przez scytyjskiego łucznika Mnesilochos wciela się w przykutą do skały Andromedę, Eurpides pojawia się zaś najpierw jako Echo, a na końcu jako Perseusz. Gdy i ta zagrywka nie skutkuje, tragikopisarz zawiera rozejm z chórem kobiet, zaś Scytę oszukuje, wykorzystując jego pociąg erotyczny ku podstawionej tancerce.
Nowożytne adaptacje Ze względu na literacką tematykę Thesmoforie są bardzo rzadko wystawiane we współczesnych teatrach.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Komedie Arystofanesa