Stanisław Mantel (ur. 15 czerwca 1899 w Przemyślu, zm. 16–19 kwietnia 1940 w Katyniu) – porucznik uzbrojenia inżynier Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Eliasza i Karoli z Fechtdegenów. W 1917 ukończył gimnazjum w Przemyślu. Po zdaniu matury wcielony do armii austriackiej, uczestniczył w I wojnie światowej.
W Wojsku Polskim od 1918, w stopniu chorążego, w 1 pułku artylerii polowej Legionów. Porucznikiem mianowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Najpierw służył w obronie Przemyśla, a następnie jako dowódca 7. baterii 1 pap Leg. walczył w wojnie z bolszewikami.
W grudniu 1920 przeniesiony do rezerwy. W 1921 rozpoczął studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Lwowskiej i w 1925 uzyskał dyplom inżyniera chemika. Do 1930 pracował w Chemicznym Instytucie Badawczym, następnie w Państwowym Monopolu Spirytusowym. Od 1931 był radcą w NIK.
Ćwiczenia rezerwy odbywał najpierw 1 pap Leg. (1925, 1928) następnie w 29 pułku artylerii polowej. Ukończył Szkołę Zbrojmistrzów i Szkołę Gazową. Mieszkał w Warszawie.