Stefan May (ur. 30 sierpnia 1890 w Kościanie, zm. 20–22 kwietnia 1940 w Katyniu) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Wojciecha i Jadwigi z domu Weigt urodzony 30 sierpnia 1890 roku w Kościanie. Absolwent szkoły elementarnej oraz gimnazjum w Poznaniu. Po roku nauki w Akademii Laborantów w Brunszwiku pracował w aptece w Szczecinie. W 1914 roku wcielony do armii niemieckiej. Zwolniony z wojska w 1918 roku włączył się w przygotowania do powstania w Wielkopolsce. Walczył w powstaniu w stopniu sierżanta, jako dowódca odcinka leszczyńskiego. Jako podporucznik w 1920 roku przeniesiony do 60 pułku piechoty, walczył na froncie kijowskim i białoruskim w wojnie polsko-bolszewickiej. Został ciężko ranny 5 czerwca 1920 roku nad Berezyną. Po wyleczeniu i awansie na porucznika (1921) służył w 60 pp jako dowódca kompanii. 31 marca 1924 roku został awansowany na kapitana ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 90. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1925 roku, ze względu na zły stan zdrowia, został przeniesiony do rezerwy.