XX wieku wiązała nielegalne graffiti ze wzrostem przestępczości i programem „Zero tolerancji”, współcześnie w dobie mediów społecznościowych bywa ono uznawane za kulturalny atut miast i cel turystyczny. W polskim dyskursie artystycznym twórcy tacy jak Edward Dwurnik czy Ryszard Kapuściński definiowali graffiti i napisy na murach jako naturalną formę buntu, graficznego krzyku oraz wyraz kryzysu komunikacji międzyludzkiej.
Linki zewnętrzne
Napisy na murach – sztuka czy wandalizm
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Komunikacja Kategoria:Propaganda