Na przełomie XIX/XX wieku był wieloletnim członkiem Rady c. k. powiatu brzozowskiego, wybrany z grupy większych posiadłości. Na początku maja 1913 decyzją cesarza został zatwierdzony w funkcji prezesa rady powiatu brzozowskiego. Pełnił mandat posła do Sejmu Krajowego Galicji, wybierany z IV kurii w 27. okręgu Brzozów: w trakcie VI kadencji (trwającej w latach 1889-1895) został obrany 19 kwietnia 1893 w miejsce zmarłego Konstantego Bobczyńskiego, następnie wybierany na kadencje VII (1895-1901), VIII (1901-1907) i IX (1908-1913).
W 1901 otrzymał tytuł honorowego obywatelstwa Dynowa „w uznaniu niespożytych zasług dla miasta i powiatu”. Zmarł w styczniu 1927.
Jego żoną od 1872 była Celina (Celestyna) hr. Dunin Borkowska herbu Łabędź (ur. 1853), a ich dziećmi Władysław (1873-1937), Ignacy (1878-), Maria (ur. 1881, zamężna z Juliuszem Marianem, synem Mieczysława Dunina Borkowskiego).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego Kategoria:Członkowie Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego Kategoria:Członkowie Rady Powiatowej Brzozowskiej (autonomia galicyjska) Kategoria:Galicyjscy ziemianie Kategoria:Honorowi