Ignacy Nowak (ur. 25 lipca 1891 w Kruszwicy, zm. wiosną 1940 na Ukrainie) – kapitan Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej. Kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Michała i Józefy z Winnickich (lub Winieckich). Absolwent szkoły powszechnej w Kruszwicy. W latach 1905–1913 pracował w cukrowni. Powołany do armii niemieckiej, walczył na froncie francuskim i rosyjskim, czterokrotnie ranny. Brał udział w przygotowaniach i walkach w powstaniu wielkopolskim, brał m.in. udział w wyzwalaniu Kruszwicy 3 stycznia 1919. Awansował 4 czerwca 1919 na podporucznika i po zakończonych walkach powstańczych w Wielkopolsce na czele kompanii 5 pułku strzelców wielkopolskich, którą pomagał tworzyć a później z nią uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Za udział w walkach o Łomżę w 22 sierpnia 1920 odznaczony Orderem Virtuti Militari.