Elżbieta Chachaj (ur. 3 stycznia 1945 w Przesławicach) – polska malarka, absolwentka ASP we Wrocławiu oraz ASP w Warszawie, autorka licznych wystaw indywidualnych i zbiorowych, jej obrazy są w zbiorach wielu muzeów.
Życiorys Urodziła się 3 stycznia 1945 w Przesławicach, ukończyła średnią szkołę muzyczną w klasie fortepianu. Studiowała na Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, u Artura Mazurkiewicza, oraz na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, u Artura Nacht-Samborskiego. W 1977 była autorką opracowania plastycznego projektu Osiedla Kosmonautów, położonego w dzielnicy Gądów Mały, we Wrocławiu.
Twórczość Do 1970 roku tworzyła malarstwo sztalugowe, później malarstwo fakturalne i wolnostojące. Już w czasie studiów zaczęła malować na sklejonych warstwach płótna, nie naciągniętych na blejtramy, uzyskując efekt pofałdowanej powierzchni. W swojej twórczości wypracowała indywidualny język symbolicznych znaków i kolorów, w którym przewijają się motywy: serc, dłoni, kolczyków i ptaków. Można w jej dziełach znaleźć odniesienia do sztuki dziecięcej, naiwnej i schizofrenicznej. Często posługuje się motywem „Felicyty”, postaci będącej metaforycznym alter ego artystki. Używa farb olejnych, temper i akryli.