Curtis osobiście rozwoził swoje produkty do klientów. Przez pierwszy rok podróżował po całej Nowej Anglii i zarobił sześć tysięcy dolarów. W końcu Curtis osiągnął sukcesy w sprzedaży produktów i wszedł na rynek Zachodu: obszarów zachodniej części stanu Maine, takich jak Pensylwania, Ohio, Minnesota i Missouri. Podróżował po Kanale Erie, w dół Missisipi i rzeki Ohio. W Stanach Zjednoczonych był jednym z pierwszych, jeśli nie pierwszym komercyjnym pośrednikiem handlowym jako przedstawiciel firmy marketingowej ze Wschodu.
Ojciec Curtisa prowadził produkcję gumy do żucia, podczas gdy Curtis podróżował, sprzedając ją. Wkrótce przedsiębiorstwo stało się bardzo rentowne i niewielka przestrzeń produkcyjna okazała się być niewystarczająca, więc Curtis przeniósł produkcję do Portland.
Firma Curtisa i jego ojca „Curtis & Son” w końcu dysponowała fabryką o powierzchni 15,5 na 44 metry i trzech piętrach. Pracowało tam 200 osób, którzy produkowali 1800 pudełek gumy do żucia dziennie. Curtis sam wymyślił większość maszyn wykorzystywanych w procesie produkcyjnym, jednak nigdy nie opatentował swoich wynalazków. Pomimo tego firma trzymała w sekrecie sam proces produkcji gumy do żucia.