Rozpoznano cztery podgatunki, podstawowe dane taksonomiczne podgatunków (oprócz podgatunku nominatywnego) przedstawia poniższa tabelka: Podgatunek Autor i rok opisu Miejsce typoweP. s. bechuanaeRoberts, 1932bocznica Tsessebe, dystrykt Tati, wschodnia BeczuanaP. s. ngamiensisRoberts, 193230 mil (49 km) na północny zachód od Maun, Ngamiland, północna BeczuanaP. s. sengaaniRoberts, 1931Maputa, północno-wschodni Zululand, Natal
Badania molekularne sugerują, że P. selousi tworzy grupę siostrzaną wraz z Cynictis penicillata.
Etymologia Nazwa rodzajowa: para – blisko; rodzaj Cynictis Ogilby, 1833, mangustolisek. Epitet gatunkowy jest eponimem honorującym F.C. Selousa, z którego kolekcji pochodził okaz typowy.
Morfologia Długość ciała 39–47 cm, długość ogona 28–43,5 cm, długość tylnej stopy 10,3–12,4 cm, długość ucha 3,9–5 cm; masa ciała 1,4–2,2 kg. Mała mangusta z bladoszarym futrem, czarnymi stopami i białym ogonem. Górne części futra są szarawe do jasnoszarego; futro na grzbiecie jest siwe, z białymi pierścieniami na włosach okrywowych. Futro na dolnych częściach ciała jest również szare do brązowo-szarego, ale bledsze niż na górnych częściach ciała. Podszerstek jest gruby; włosy są ciemne u podstawy i płowo do płowo-szarego na czubku.