Bruno Visentini (ur. 1 sierpnia 1914 w Treviso, zm. 13 lutego 1995 w Rzymie) – włoski polityk, prawnik i nauczyciel akademicki, minister, parlamentarzysta krajowy, poseł do Parlamentu Europejskiego I i III kadencji.
Życiorys W 1935 ukończył prawo na Uniwersytecie w Padwie, praktykował w zawodzie adwokata, był również wykładowcą akademickim. Od czasów studenckich związany z ruchami antyfaszystowskimi. Należał do założycieli opozycyjnej Partito d'Azione. Za swoją działalność przez kilka miesięcy w 1943 był aresztowany. W 1945 został powołany w skład Consulta Nazionale, prowizorycznego włoskiego parlamentu okresu powojennego. W tym samym roku premier Alcide De Gasperi powierzył mu stanowisko sekretarza stanu w resorcie finansów.
Od 1946 należał do Włoskiej Partii Republikańskiej. W latach 1948–1972 pełnił funkcję wiceprezesa Istituto per la Ricostruzione Industriale (IRI), najważniejszego włoskiego holdingu państwowego, nadzorującego mienie państwowe. Od 1963 z przerwami do końca lat 70. pełnił funkcję prezesa przedsiębiorstwa Olivetti. W 1974 zajmował stanowisko wiceprzewodniczącego Confindustrii, a od 1977 do 1995 prezesa fundacji Fondazione Giorgio Cini.