Od 1964 pracowała w filii w Bogucicach katowickiej Miejskiej Biblioteki Publicznej, a następnie tamże jako instruktor sieci miejskiej bibliotek, od 1970 jako instruktor ds. czytelnictwa dzieci i młodzieży tamże. W tej instytucji organizowała imprezy czytelnicze dla dzieci i młodzieży, a także dorosłych, pisała i redagowała teksty do kwartalnika Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Katowicach pt. „Pomagamy sobie w pracy” (od 1978 funkcjonujący jako „Kwartalnik Metodyczny”), popularyzatorka czytelnictwa. Od 1977 pracowała na stanowisku wicedyrektora Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Katowicach (podlegała jej sieć miejska), a w 1978 przeszła do Biblioteki Śląskiej, gdzie utworzyła i zorganizowała Dział Dokumentów Życia Społecznego. Równocześnie ukończyła Podyplomowe Studium Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej na Uniwersytecie Wrocławskim. W latach 1973–1980 wykładała w Pomaturalnym Studium Bibliotekarskim. W 1983 przeszła z Biblioteki Śląskiej do Muzeum Historii Katowic, gdzie pracowała jako starszy kustosz.