Morfologia Strzępki grzybni mają szerokość 5–11 μm i wielojądrowe komórki ze ścianami poprzecznymi. Młode rosną szybko i nie posiadają przy przegrodach przewężeń, starsze komórki stają się beczułkowate, z przewężeniami przy przegrodach. W przegrodach występują pory z obydwu stron osłonięte kapturkiem zwanym parentosomem. Sklerocja o barwie od brunatnej do czarnej, przeważnie o nieregularnym kształcie, zbudowane z silnie splecionych strzępek o krótkich, napęczniałych komórkach.
Podstawki beczułkowate o rozmiarach 9–25 × 5–6 μm. Bezbarwne bazydiospory elipsoidalne, o rozmiarach 5–14,5 × 4,8 μm.
Cykl rozwojowy Gatunek ten przebywa w glebie w postaci wegetatywnych strzępek lub przetrwalników zwanych sklerocjami. Grube ściany komórkowe przetrwalników pozwalają im przetrwać w glebie przez wiele lat. Zaczyna się rozwijać pod wpływem substancji chemicznych wydzielanych przez rosnącą roślinę lub powstających przy rozkładzie organicznych resztek roślinnych. Może wniknąć do rośliny zarówno przez naturalne otwory, jak i przez naskórek. Stykające się z rośliną strzępki patogena wywarzają appressoria i strzępki infekcyjne wnikające do ciała rośliny. W rozpuszczeniu kutykuli biorą udział wytwarzane przez patogena enzymy.