Louis Marie Raymond Durand (ur. 4 listopada 1786 w Montpellier, zm. 27 kwietnia 1837 w Lunel-Viel) – francuski polityk i dyplomata, konsul francuski w Warszawie w latach 1827–1837, autor depesz dyplomatycznych relacjonujących przebieg powstania listopadowego w Warszawie.
Życiorys Młodość i pierwsze lata w dyplomacji Urodził się 4 listopada w Montpellier, z ojca Jeana Jacques’a Louisa Duranda (pierwszego i trzykrotnego mera Montpellier, ściętego w dobie rewolucji francuskiej) i matki Marie Pauline de Barbeyrac (córki markiza de Saint-Maurice’a). Miał czterech braci: Eugène’a (ur. 1788), Hippolyte’a (ur. 1790), Paulina (ur. 1793) i Alype’a (1794–1796). Jego dziadek, także Raymond, jako jeden z najbogatszych kupców Montpellier uratował to miasto przed klęską głodu w roku 1773, za co otrzymał tytuł szlachecki od króla Francji – Ludwika XVI. Dom państwa Durandów przy Grande Rue w Montpellier, stał się jednym z ośrodków życia politycznego i kulturalnego w przededniu Wielkiej Rewolucji Francuskiej. Regularnie bywali w nim m.in. Jean Antoine-Chaptal i Jean-Jacques Régis de Cambacérès.