W latach 1965–2013 pracował na Politechnice Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki, w tym od 1998 na stanowisku profesora. W latach 1980–1985 i 1994–1997 pełnił funkcję dyrektora ds. badań naukowych Instytutu Geotechniki. W kadencjach 2002–2005 i 2005–2008 był prodziekanem Wydziału Inżynierii Środowiska. Od 2005 kierował Zakładem Geodezji Inżynieryjnej, przekształconym w 2007 w Zakład Geodezji i Kartografii Środowiska. W 2013 objął stanowisko profesora zwyczajnego na Wydziale Inżynierii Środowiska, Geomatyki i Energetyki Politechniki Świętokrzyskiej. Stanowisko profesora zwyczajnego zajmował również w Kujawsko-Pomorskiej Szkole Wyższej w Bydgoszczy (2007–2011) i Społecznej Akademii Nauk w Łodzi.
Działalność zawodową prowadził także w krajach arabskich (1978–1991). W latach 1985–1989 był konsultantem departamentach planowania Regionu Jabel el Ahhdar i Regionu Sirte w Libii. W latach 1989–1991 był ekspertem ds. geodezji w departamencie planowania regionu Syrta. Przygotowywał dokumentacje geodezyjne dla potrzeb projektowania obiektów przemysłowych i komunalnych na terenie regionów Trypolitanii i Cyrenajki. Uczestniczył w realizacji projektu Wielkiej Sztucznej Rzeki.