Przez trzy lata pełnił społecznie funkcję prezesa Związku Rezerwistów w Gdyni i prezesa Podokręgu Morskiego tej organizacji.
31 sierpnia 1939 został powołany do służby czynnej i przydzielony do Kadry personalnej typ II nr 8 (zaszyfrowana nazwa części III Kwatery Głównej Armii „Poznań”). Był przewidziany na stanowisko oficera oddziału III sztabu armii. 16 września 1939 został przydzielony do 15 Dywizji Piechoty na stanowisko szefa sztabu (dublował pracę ppłk. dypl. Józefa Drotlewa). Wziął udział w obrona Warszawy. Od 29 września, z rozkazu dowódcy 15 DP, gen. bryg. Zdzisława Przyjałkowskiego pracował jako „osoba cywilna” w Komendzie Głównej Straży Obywatelskiej w Warszawie. Od 3 do 5 października, z polecenia Janusza Regulskiego, pracował oddziale transportowym niemieckiej Komendantury miasta Warszawy, w charakterze tłumacza. 6 października 1939 wyjechał samochodem z Warszawy i dwa dni później przekroczył granicę ze Słowacją w rejonie miasta Medzilaborce (przejście graniczne Radoszyce-Palota). Do 21 listopada 1939 przebywał nielegalnie w Bratysławie.