Stanisław Gustaw Liebhart (ur. 6 marca 1897 w Kołomyi, zm. 29 marca 1968 w Lublinie) – polski lekarz, ginekolog, profesor nauk medycznych.
Rodzina Syn Gustawa Kazimierza Liebharta i Zofii Szybalskiej, brat Adama, Zofii i Władysława.
Życiorys W 1924 ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie pod kierunkiem prof. , ginekologa. Pracę rozpoczął od razu po uzyskaniu dyplomu lekarskiego. Współtworzył lwowską szkołę ginekologiczno-położniczą, czego wyrazem są liczne artykuły w prasie specjalistycznej. W tym okresie wymieniany jako założyciel (1924) i pierwszy prezes korporacji akademickiej Gasconia, a także prezes Koła Filistrów 1932-1933, oraz prezes Klubu Młodych przy Kasynie Literacko-Artystycznym we Lwowie 1935-39. Tuż przed wojną pracował w Szpitalu Okręgowym Nr. VI Ubezpieczalni Społecznej przy ul.Kurkowej 31 (w 1939 przemianowany na szpital wojenny nr. 604). Po zamordowaniu profesorów lwowskich podziemna Rada Wydziału Lekarskiego umożliwiła rozwój naukowy w warunkach tajnych. Dr Leibhart, będący młodszym asystentem w Klinice Chirurgii, przeprowadził w ten sposób habilitację. W 1948 r. został mianowany profesorem nadzwyczajnym. Przeniósł się do Lublina, gdzie objął kierownictwo I Katedry i Kliniki Położnictwa i Chorób Kobiecych.