był przeciwnikiem tworzenia kościoła unickiego w Albanii, we współpracy z Włochami.
W czasie inwazji włoskiej na Albanię w 1939 Dibra próbował stawiać opór na czele podległych mu ludzi. W konsekwencji majątek Dibry został skonfiskowany, a on sam mieszkał w Turcji, a następnie we Włoszech. Był internowany we Florencji. Po uwolnieniu w 1943 powrócił do Albanii i zaprzestał dalszej działalności politycznej.
W 1946 władze komunistyczne aresztowały syna Abdurrahmana Dibry, Qenana za współpracę ze środowiskami monarchistycznymi i prowadzenie działalności wywrotowej. W konsekwencji cała rodzina została internowana w okolicach Durrësu. W 1951 Abdurrahman Dibra został aresztowany przez funkcjonariuszy Sigurimi. Sąd Wojskowy w Elbasanie skazał go na 10 lat ciężkich robót za „prowadzenie antyludowej działalności w okresie rządów Zogu”. Karę odbywał w więzieniu w Burrel, a następnie w Tiranie. W 1959 został uwolniony z więzienia, zmarł dwa lata później na udar mózgu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Albańscy ministrowie spraw wewnętrznych Kategoria:Albańscy ministrowie edukacji Kategoria:Albańscy ministrowie finansów Kategoria:Albańskie ofiary prześladowań komunistycznych 1944–1991 Kategoria:Albańscy parlamentarzyści Kategoria:Internowani we Włoszech w czasie II wojny światowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Debarze Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Kajmakamowie Kategoria:Zmarli na udar mózgu Kategoria:Zmarli w 1961