saccarata (kukurydza cukrowa).
Objawy Zgorzel kolb rozpoczyna się od ich wierzchołka. Grzybnia przerastająca ziarniaki i miąższ osadki kolby powoduje ich gnicie. Na porażonych częściach kolby i okrywających ją liściach powstają naloty i przebarwienia w kolorze od różowego do wiśniowego. Stają się szczególnie intensywne podczas wilgotnej pogody. Powierzchnia ziarniaków i liści okrywowych kolb pokrywa się wówczas sporodochiami.
Epidemiologia Grzybnia patogenów może przetrwać na ziarniakach i wraz z nimi dostać się do gleby podczas zasiewów. Patogeny mogą także w postaci grzybni lub chlamydospor przetrwać zimę na pozostawionych na polu resztkach pożniwnych zbóż. Zdolność do przetrwania w postaci chlamydospor mają Fusarium culmorum i Gibberella zeae. U G. zeae mogą zimować również perytecja.
Kolby zainfekowane mogą być na dwa sposoby; patogen może wniknąć przez znamiona słupków podczas kwitnienia lub przez drobne rany powstałe w wyniku żerowania owadów. Szczególnie dużą rolę odgrywa przy tym omacnica prosowianka (Ostrinia nubilalis). Jej masowe pojawienia się skorelowane są z nasileniami fuzariozy kolb. Infekcji dokonują głównie zarodniki konidialne, ale u G. zeae także askospory.