Są subhialinowe, lub nieco blado słomkowe, gładkie, cienkościenne, posiadają zazwyczaj (1) 5–7 (9) pseudoprzegród. Stare konidia są na tych pseudoprzegrodach zwężone. Mają długość 80–250 μm, szerokość w najszerszej części 14–20 μm, u podstawy 3–4 μm.
Zimuje na resztkach pożniwnych, na porażonym ziarnie, na dziko rosnących trawach oraz na oziminach. Wiosną rozwijają się na nich pseudotecja o rozmiarach 180–290 × 24–60 μm. Zawierają bitunikowe worki o kształcie cylindrycznym, lub cylindryczno-maczugowatym. Powstaje w nich po 8 askospor, początkowo bezbarwnych, później żółtobrązowych. Askospory mają rozmiar 42–69 × 14–29 μm, elipsoidalny lub podłużny kształt i zaokrąglone obydwa końce. Posiadają trzy przegrody poprzeczne, a czasami także jedną podłużną. Zarówno askospory, jak i konidia przenoszone są przez wiatr.
Grzybnia hoduje się łatwo na sztucznych pożywkach, ale konidiogeneza odbywa się tylko w ciemności.
Występowanie i siedlisko Gatunek szeroko rozprzestrzeniony na całym świecie. Pasożytuje na roślinach z rodziny wiechlinowatych. Opisano jego występowanie na pszenicy, życie, pszenżycie, jęczmieniu. oraz na perzu właściwym i cynodonie palczastym.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pleosporaceae