Drugie z badań wykazało brak zmian we wskaźnikach zabójstw przed i po zniesieniu kary śmierci, trzecie – odnoszące się do nagłaśniania egzekucji – wykazało ponownie brak istotnych zmian, a ostatnie z badań, odnoszące się do zabójstw funkcjonariuszy publicznych i grożącej za to kary śmierci, ale tylko w niektórych stanach, wykazało brak różnicy między tym, gdzie kara śmierci obowiązywała, a gdzie ustawodawstwo takiej kary nie przywidywało. Wskaźniki zabójstw policjantów były na tym samym poziomie, niezależnie od zagrożenia tego czynu karą śmierci. Po całościowej analizie badań T. Sellin wysnuł tezę, że zagrożenie czynu karą śmierci nie wpływa na odstraszanie przyszłych skazanychT. Sellin, Capital Punishment, 1967, s. 155–160.. Badania te podlegały w późniejszym czasie analizie innych badaczy, którzy zauważyli pewnego rodzaju uchybienia w postaci: pominięcie tak zwanych „pozostałych czynników zmiennych” – przykładowo badając poziom zabójstw w miastach, w poszczególnych stanach, T.