Po objęciu stanowiska premiera przez Ahmeda Zogu, Tatzati podał się do dymisji.

W 1923 objął dowództwo nad jednostkami wojskowymi stacjonującymi w Tiranie. W tym czasie uczestniczył w przygotowaniu projektu reformy armii albańskiej. W 1925 po dojściu do władzy Ahmeda Zogu, Tatzati wyjechał z kraju. Na emigracji związał się z opozycyjnym wobec rządów Zogu Związkiem Narodowym (Bashkimi Kombëtar). W latach 30. przebywał w Grecji. Powrócił do kraju po agresji włoskiej w 1939. Nie przyjął propozycji włoskich władz okupacyjnych, aby powrócić do służby w armii.

Działał w organizacji Balli Kombëtar w stopniu pułkownika, a jego dom stał się jedną z baz organizacji. Aresztowany w 1945 przez władze komunistyczne stanął przed Sądem Specjalnym i jako „wróg ludu” został skazany na karę śmierci. 3 sierpnia 1945 stracony przez rozstrzelanie na zamku w Gjirokastrze.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci uczelni wojskowych Kategoria:Absolwenci uczelni w Stambule Kategoria:Albańscy wojskowi Kategoria:Albańskie ofiary prześladowań komunistycznych 1944–1991 Kategoria:Działacze Balli Kombëtar Kategoria:Albańscy ministrowie wojny Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Wojskowi Imperium Osmańskiego Kategoria:Zmarli w 1945