Edmund Makowski (ur. 1870 w Czarnocinie, zm. 1 kwietnia 1931 w Krakowie) – polski urzędnik, dyrektor Banku Polskiego w Krakowie, działacz katolicki i społeczny.
Życiorys Urodził się w 1870 w Czarnocinie. Po ukończeniu kształcenia podjął pracę w Krakowskim Towarzystwie Wzajemnych Ubezpieczeń, później pracował w banku austro-węgierskim. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości był zatrudniony w Polskiej Krajowej Kasie Pożyczkowej, a następnie w Banku Polskim od czasu jego powołania. Został mianowany na stanowisko dyrektora oddziału Banku Polskiego w Krakowie. Przyczynił się do wybudowania monumentalnego gmachu tej instytucji w Krakowie przy ulicy Basztowej 20.
W tym mieście spędził większość swojego życia. Udzielał się w pracy społecznej. Był zaangażowany w działalność w środowisku katolickim. Od 1896 był członkiem Sodalicji Kupieckiej, później, po założeniu przez o. Stefana Bratkowskiego w Krakowie sodalicji panów Sodalicji Mariańskiej, został jej współzałożycielem (u kresu życia pozostawał jednym z dwóch żyjących);