thumb|Londyński Wigmore Hall w 2011 Wigmore Hall – londyńska sala koncertowa goszcząca kameralistów i wokalistów z całego świata. Odbywają się tam koncerty muzyki kameralnej, instrumentów solowych i na głosy z towarzyszeniem fortepianu. Placówka mieści się w Londynie przy 36 Wigmore Street.
Historia Pierwotnie sala nosiła nazwę Bechstein Hall. Została zbudowana w latach 1899–1901 na zamówienie niemieckiej wytwórni fortepianów C. Bechstein Pianofortefabrik. Miała 550 miejsc siedzących i frontowy salon wystawowy, w którym eksponowano sprzedawane przez wytwórnię instrumenty.
Bechstein zaangażował słynnego brytyjskiego architekta wnętrz Thomasa Edwarda Collcutta – autora wystroju także w Royal Opera House – by zaprojektował wnętrza w stylu neorenesansowym. Foyer było bogato zdobione czerwonym marmurem Werony i Numidii, posadzki wyłożono marmurem czarnym i białym, a schody marmurem sycylijskim. Mahoniowa boazeria z lasów San Domingo zdobiła ściany audytorium, zaś pilastry i fryzy zwieńczone były pozłacaną sztukaterią. Słynną secesyjną kopułę nad sceną zaprojektował Gerard Moira, a Frank Lynn Jenkins wykonał alegoryczny obraz przedstawiający Ducha Muzyki, który wznosi ręce do Geniusza Harmonii ukazanego pod postacią kuli wiecznego ognia.