thumb|Mapa wyborcza Stanów Zjednoczonych w 1828 roku. Liczba na mapie określa liczbę przedstawicieli stanu w Kolegium Elektorów Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1828 roku – jedenaste wybory prezydenckie w historii Stanów Zjednoczonych. Na urząd prezydenta wybrano Andrew Jacksona, a wiceprezydentem został John C. Calhoun.
Kampania wyborcza Wybory w 1828 roku były pierwszymi po reformie ordynacji wyborczej. Zakładała ona, że kandydaci nie będą wyłaniani przez frakcje partyjne w Kongresie, ale przez legislatury stanowe. Do Partii Demokratycznej dołączało coraz więcej zwolenników, widzących rosnącą popularność Andrew Jacksona. Dwoma głównymi orędownikami jego kandydatury stali się John Calhoun, któremu nie podobały się domniemane układy prezydenta Adamsa z Henrym Clayem oraz Martin Van Buren, lider partyjny z Albany. Van Buren stał się swoistym szefem kampanii wyborczej, organizując komitety poparcia i wydając prasę projacksonowską. Narodowa Partia Republikańska nominowała Johna Quincy’ego Adamsa, ubiegającego się o reelekcję. Kampania obfitowała w nieczyste zagrywki i wzajemne oszczerstwa. Demokraci zarzucali Adamsowi korupcję polityczną (powołanie Claya na sekretarza stanu), monarchizm, hipokryzję i stręczycielstwo.