Franciszek Żygliński (ur. 15 października 1815 w Krakowie, zm. 31 stycznia 1849 tamże) – polski artysta malarz oraz poeta epoki romantyzmu.
Biografia Studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie jako uczeń Wojciecha Stattlera. Równocześnie (1831–1836) ukończył prawo i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jako artysta obracał się w kręgu młodzieży literackiej. Wśród jego przyjaciół byli Gustaw Ehrenberg, Edmund Wasilewski, Aleksander Szukiewicz, Julia i Antoni Woykowscy i wielu innychLiteratura krajowa w okresie romantyzmu 1831-1863, Wydawnictwo Literackie, 1975. Str. 824–825..
Jako malarz tworzył obrazy o tematyce religijnej, a także portrety olejne, głównie swoich przyjaciół, oraz szkice rodzajoweLiteratura krajowa w okresie romantyzmu 1831-1863, Wydawnictwo Literackie, 1975. Str. 824.. Swoje poezje drukował od 1839, głównie na łamach poznańskiego „Tygodnika Literackiego”. Jego poezja była jednolita w nastroju i tematyce. Charakteryzował ją wszechobecny pesymizm i smutek. Jednak zawoalowane aluzje polityczne oraz niechęć do świata arystokratycznych salonów zyskały Żyglińskiemu, poecie niewysokiego lotu, pewną popularność.