Emil Tarłowski do 1907 używał nazwiska Acht (ur. 4 stycznia 1856 w miejscowości Podciemne powiat Bóbrka, zm. 27 sierpnia 1928 w Batowicach) – generał major cesarskiej i królewskiej Armii.
Życiorys Ukończył szkołę realną we Lwowie oraz Kolegium Wojskowe w St. Pölten. Do wojska wstąpił 1 września 1876 po ukończeniu Akademii Wojskowej w Wiener Neustadt. Do 1889 służył jako porucznik w Pułku Ułanów Nr 8. W 1881 został adiutantem pułku, a w 1888 odkomenderowany do 5 Korpusu jako nauczyciel języka rosyjskiego. Następnie służył w Pułku Ułanów Nr 7 jako adiutant. W 1894 przeszedł do Obrony Krajowej. Ukończył kurs oficerów sztabowych Obrony Krajowej w Wiedniu, w maju 1895 objął dowództwo dywizjonu w Pułku Ułanów Obrony Krajowej Nr 1 w Kołomyi. W 1897 awansował na stopień majora, w 1898 był podpułkownikiem. Przez kilka lat pełnił funkcje szefa sztabu inspektora kawalerii Obrony Krajowej. Wielokrotnie organizował manewry Obrony Krajowej. 1 lutego 1904 objął dowództwo Pułku Ułanów Obrony Krajowej Nr 4 w Ołomuńcu. 1 maja 1904 awansował na stopień pułkownika.