1 grosz 1949 – moneta jednogroszowa, wprowadzona do obiegu w dniu wymiany pieniędzy 30 października 1950, zarządzeniem z 14 lutego 1951 roku (), wycofana z obiegu z dniem denominacji z 1 stycznia 1995 roku, rozporządzeniem prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 18 listopada 1994 ().
Na monecie nie ma umieszczonego znaku mennicy.
Awers W centralnym punkcie umieszczono godło – orła bez korony, poniżej rok 1949, dookoła napis „RZECZPOSPOLITA POLSKA” (nazwa państwa obowiązująca do 1952 roku).
Rewers Na tej stronie monety znajduje się cyfra „1", poniżej napis „GROSZ”, a pod nim i z lewej strony gałązka.
Nakład Moneta została wybita na krążku aluminiowym o średnicy 14,7 mm, masie 0,5 grama, z rantem ząbkowanym (karbowanym), według projektu Andreja Petera. W 1949 roku w Budapeszcie wybito sztuk. W 1953 roku w Warszawie wybito dodatkowe sztuk.
Opis Średnica monety jest identyczna ze średnicą jednogroszówki wzoru 1923 bitej w okresie II Rzeczypospolitej i Generalnego Gubernatorstwa.
Moneta oficjalnie została wycofana z obiegu z dniem denominacji z 1 stycznia 1995 r., ale ze względu na spadek siły nabywczej z obiegu zniknęła już w latach 60.