Z dniem 20 lipca 1925 roku został przydzielony do oddziału macierzystego (57 pp) z jednoczesnym przeniesieniem służbowym na okres trzech miesięcy do 7 pułku strzelców konnych wielkopolskich w Poznaniu celem praktycznego zapoznania się z organizacją, uzbrojeniem i regulaminami kawalerii. Z dniem 1 listopada 1925 roku został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu 1925/1927. Z dniem 28 października 1927 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. W 1928 roku był szefem sztabu 4 Brygady Ochrony Pogranicza w Czortkowie. Z dniem 1 listopada 1930 roku został przeniesiony z KOP do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu. Z dniem 1 czerwca 1934 roku został skierowany na miesięczną praktykę w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. Z dniem 30 czerwca 1934 roku został przeniesiony do rezerwy z równoczesnym przeniesieniem w rezerwie do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VII. W latach 1935–1939 był starostą powiatu krotoszyńskiego.