Stanisław Stawarz (ur. 20 kwietnia 1894 w Warszawie, zm. 30 kwietnia 1940 w Katyniu) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Mikołaja i Eleonory z Gruców (ur. 1871). Starszy brat Aleksandra zabitego przez Niemców w Auschwitz. Studiował w Wyższej Szkoły Przemysłowej w Krakowie. Od 1912 w Drużynach Polowych „Sokoła”. Ukończył kurs podoficerski. Od 30 września 1914 w Legionach Polskich, początkowo w 7. kompanii II batalionie 2 pułku piechoty, później szef 8. kompanii w 4 pułku piechoty. 1 lipca 1916 mianowany chorążym. Ukończył szkołę oficerską w Zegrzu. Po kryzysie przysięgowym w armii austriackiej, walczył na wschodnim froncie, skąd zdezerterował. W 1918 wstąpił do POW, a następnie do II Korpusu Polskiego.
Od listopada 1918 w odrodzonym Wojsku Polskim, w szeregach 4 pułku piechoty, walczył w obronie Przemyśla i Lwowa w walkach z Ukraińcami. Od marca 1919 instruktor kadry i dowódca 2 kompanii w batalionie zapasowym 4 pp Leg., którego pomagał tworzyć. Następnie w oddziale sztabowym DOGen. Kraków. Od 2 sierpnia 1920 dowódca 5 kompanii batalionu zapasowego 4 pp Leg.