thumb|Mapa wyborcza Stanów Zjednoczonych w 1844 roku. Liczba na mapie określa liczbę przedstawicieli stanu w Kolegium Elektorów Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1844 roku – piętnaste wybory prezydenckie w historii Stanów Zjednoczonych. Na urząd prezydenta wybrano Jamesa Polka, a wiceprezydentem został George Dallas.
Kampania wyborcza W latach 40. XIX wieku w USA dominowało hasło „Boskiego Przeznaczenia”, polegającego na polityce ekspansji kraju i zajęciu całego kontynentu. Partie polityczne rozważały korzyści płynące z poparcia idei aneksji Teksasu i Oregonu. Nierozłącznie wiązał się z tym problem niewolnictwa. Partia Wigów, obawiając się wojny z Meksykiem, nominowała Henry’ego Claya – przeciwnika aneksji Teksasu. Partia Demokratyczna, która postanowiła przygotować się lepiej do wyborów, niż cztery lata wcześniej, pod koniec maja 1844 roku zwołała konwencję w Baltimore. Naturalnym kandydatem miał być Martin Van Buren, jednak jego antyaneksyjne poglądy spowodowały, że swoje poparcie dla niego wycofał Andrew Jackson. Były prezydent, zwolennik „Boskiego Przeznaczenia” współpracował z liderami Partii Demokratycznej, by nie dopuścić do nominacji dla Van Burena. Zaproponował też kandydaturę Jamesa Polka, która w dziewiątym głosowaniu uzyskała wystarczającą większość.