Longin Mieczysław Latawiec (ur. 15 marca 1897 w Rawie Ruskiej, zm. 13 grudnia 1926 w Warszawie) – kapitan piechoty rezerwy Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, działacz kupiecki II Rzeczypospolitej.
Życiorys Urodził się 15 marca 1897 w Rawie Ruskiej, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Mikołaja i Antoniny z Sienkiewiczów. Był bratem Jana (ur. 1898), porucznika pilota-oberwatora 8 Eskadry Wywiadowczej, odznaczonego Krzyżem Walecznych i pośmiertnie Polową Odznaką Obserwatora, który 5 lipca 1924 zginął w katastrofie lotniczej na Polach Rakowickich w Krakowie.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach Pułku Piechoty Nr 89. Na stopień porucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1917 w korpusie oficerów piechoty.
Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 11 pułku piechoty a za swoje czyny wojenne otrzymał Order Virtuti Militari. Został awansowany do stopnia kapitana rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W latach 20. był oficerem rezerwowym 54 pułku piechoty w Tarnopolu.
Studiował prawo w Pradze.