Podobnie jak jego poprzednicy, Timurydzi, Szibani był patronem nauki i sztuki. Uczynił szczególnie dużo dla promowania literatury w języku czagatajskim i sam był poetą piszącym w tym języku. Pozostawił po sobie syna, Muhammada Temüra, który od roku 1512 współrządził wraz z chanem Kuczkunczim (1512 - 1530) w wyznaczonym mu apanażu w Samarkandzie, jednak zginął w marcu 1514 roku nie pozostawiając po sobie żadnych legalnych dziedziców.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Szejbanidzi Kategoria:Urodzeni w 1451 Kategoria:Zmarli w 1510