Opis W akcie normatywnym wprowadzającym dwuzłotówkę do obiegu () jako stop metalu, z którego miała być bita, wymieniono alupolon. Jednak już kilka miesięcy później, w zarządzeniu Ministra Finansów z dnia 1 grudnia 1958 r. () wprowadzającym do obiegu pięciozłotówkę wzór 1958, przy okazji, w §1 punkt 2), zmieniono określenie stopu metalu wykorzystywanego do bicia dwuzłotówek wzór 1958 z „alupolonu” na „AlMg2Mn cecha PA2 PN-56/H-88026”. Obydwa określenia z aktów prawnych dotyczą stopu aluminium a nie czystego metalu. W katalogach popularnych, jako materiał wykorzystany do bicia, konsekwentnie na przestrzeni lat wymieniane jest aluminium.
Dwuzłotówka została wprowadzona do obiegu w celu wycofania banknotu o tym samym nominale, będącego w obiegu od dnia reformy walutowej z 1950 r.
Moneta została zastąpiona dwuzłotówką wzór 1975, ze względu na zmianę parametrów monet obiegowych z pierwszej połowy lat 70. XX w.
Do dnia denominacji z 1 stycznia 1995 moneta krążyła w obiegu razem z dwuzłotówkami:
bitymi w mosiądzu na krążkach o średnicy 21 mm – wzór 1975 oraz 1986, od roku 1975 i 1986, odpowiednio – jak również wykonaną w aluminium wzór 1989, o średnicy 18 mm, od 28 grudnia 1988 r.
W pierwszej połowie XXI w.