Jan Stanisław Świątecki, ps. „Taczewski” (ur. 23 czerwca 1894 w Ujściu Jezuickim, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Stanisława i Marii z Piotrowskich, urodzony 23 czerwca 1894 w Ujściu Jezuickim, w ówczesnym powiecie dąbrowskim Królestwa Galicji i Lodomerii. W 1914 roku złożył maturę w IV Gimnazjum Realnym w Krakowie. Od listopada 1912 roku członek Drużyn Strzeleckich w Krakowie. 8 sierpnia 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich i otrzymał przydział do 5 pułku piechoty w składzie I Brygady, wraz z którym odbył kampanię wojenną. W 1917 roku, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do cesarskiej i królewskiej armii. Za postawę wykazaną podczas walk w czasie I wojny światowej, 17 maja 1922 roku został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy.
W 1918 roku zgłosił się do Wojska Polskiego i otrzymał przydział do 5 pułku piechoty Legionów na stanowisko dowódcy kompanii. Awansował do stopnia porucznika. Walczył na froncie wojny polsko-bolszewickiej w szeregach 5 pp Leg., 6 pułku piechoty Legionów, 132 pułku piechoty, 207 pułku piechoty.