Parafia Bożego Miłosierdzia i NMP Nieustającej Pomocy w Tarnopolu – parafia znajdująca się w archidiecezji lwowskiej w dekanacie Tarnopol, na Ukrainie.
Historia Parafia erygowana w 1623 z inicjatywy ówczesnego właściciela Tarnopola, wojewody kijowskiego Tomasza Zamoyskiego. Dawny kościół parafialny został opuszczony w XVIII wieku w wyniku porysowania murów. Główną świątynią został wtedy kościół podominikański.
W 1939 w Tarnopolu istniały trzy kościoły rzymskokatolickie: parafialny kościół NMP Nieustającej Pomocy – zbudowany w latach 1903–1908, konsekrowany w 1933 przez arcybiskupa lwowskiego Bolesława Twardowskiego; po wojnie zamknięty i wyburzony przez komunistów w 1954 dominikański kościół śś. Dominika, Wincentego z Ferrary i Jacka Odrowąża – zbudowany w 1779, zamknięty w 1945, od 1959 magazyn; mimo starań łacinników o jego odzyskanie w 1989 przejęli go grekokatolicy, którym służy do dziś jezuicki kościół NMP Niepokalanie Poczętej z przełomu XIX/XX w; po 1939 uszkodzony w wyniku działań wojennych, po wojnie przebudowany na fabrykę. oraz kaplica cmentarna, która przetrwała komunizm.