Nikołaj Aleksandrowicz Łunin (ros. Никола́й Алекса́ндрович Лу́нин; ur. w Odessie, zm. 17 listopada 1970 w Leningradzie) – radziecki kontradmirał, Bohater Związku Radzieckiego (1942).
Życiorys Dzieciństwo i młodość spędził w Mariupolu, gdzie skończył szkołę, w 1929 skończył technikum politechniczne w Rostowie nad Donem, od 1928 należał do partii komunistycznej. Od sierpnia 1930 do listopada 1931 odbywał służbę w Północnokaukaskim Okręgu Wojskowym, potem został dziekanem Odeskiego Instytutu Inżynierów Transportu Wodnego, następnie pływał na statku jako pomocnik, starszy pomocnik kapitana i kapitan, a od października 1935 służył w Marynarce Wojennej ZSRR. Służył na okrętach podwodnych we Flocie Bałtyckiej i Flocie Północnej. W październiku 1938 został aresztowany podczas „czystek” stalinowskich w Armii Czerwonej i usunięty ze służby, po czym 27 listopada 1939 zrehabilitowany i 9 grudnia 1939 przywrócony do służby. W kwietniu 1940 został dowódcą okrętu podwodnego Szcz-421 Floty Północnej.