Władimir Michajłowicz Koriecki (ros. Владимир Михайлович Корецкий, ur. w Jekaterynosławiu, zm. 25 lipca 1984 w Kijowie) – radziecki prawnik, Bohater Pracy Socjalistycznej (1980).
Życiorys W 1910 ukończył ze złotym medalem gimnazjum w Jekaterynosławiu i podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Moskiewskim, a później na uniwersytecie w Charkowie, który ukończył w 1916 i został jego wykładowcą. W 1919 uczestniczył w zakładaniu Charkowskiego Instytutu Gospodarki Narodowej (na bazie Uniwersytetu Charkowskiego), gdzie został zastępcą dziekana wydziału prawnego; później instytut został przemianowany na Charkowski Instytut Radzieckiego Budownictwa i Prawa, następnie na Wszechukraiński Komunistyczny Instytut Radzieckiego Budownictwa i Prawa, a w 1937 na Charkowski Instytut Prawny (od 2013 roku nosi nazwę Narodowy Uniwersytet Prawny im. Jarosława Mądrego). W 1937 został kierownikiem katedry historii państwa i prawa w tym instytucie. Równocześnie z pracą wykładowcy, w latach 1921–1922 pracował w Ludowym Komisariacie Spraw Zagranicznych Ukraińskiej SRR.