W latach 1936–1938 okręty przeszły modernizację w Turcji, która zmieniła i unowocześniła sylwetkę okrętów. Zastosowano konwencjonalny dziób, o prostej lekko wychylonej dziobnicy; zmieniono także kształt rufy. Po modernizacji uzbrojenie stanowiły dwa działa kalibru 88 mm Krupp L/40 na pokładzie dziobowym i rufowym, cztery działka kalibru 37 mm Krupp i dwie wyrzutnie torped (inne dane co do artylerii: dwa działa 88 mm L/45 i cztery działa 57 mm). Zdemontowano przy tym mało użyteczną stałą dziobową wyrzutnię torped. „Berk” mógł ponadto stawiać 25 min.
Służba thumb|„Berk-i Satvet” 13 listopada 1907 roku oba okręty przybyły do Stambułu z Kilonii i w tym miesiącu zostały wcielone do służby. W maju 1909 roku oba wzięły udział w pierwszych od ponad dwudziestu lat manewrach floty na Morzu Marmara.
„Berk-i Satvet” brał aktywny udział w działaniach I wojny bałkańskiej, osłaniając od 19 listopada 1912 roku transporty u wybrzeży Bułgarii i Rumunii przed bułgarskimi torpedowcami. Następnie został przeniesiony w rejon Dardaneli, biorąc wraz z krążownikiem „Mecidiye” udział w potyczce z greckimi niszczycielami koło Imroz 22 grudnia 1912 roku i ponownie 4 i 10 stycznia 1913 roku. 18 stycznia wziął udział w bitwie koło Lemnos.