Okręt utrzymał się na wodzie i został odholowany do . Powrócił do służby po remoncie dopiero w 1917 roku (według innych informacji, na początku 1918 roku). Od kwietnia 1918 roku patrolował na Morzu Czarnym. Pozostał jednym z niewielu większych tureckich okrętów aktywnych po lipcu 1918 roku. W październiku 1923 roku był jednak już wykazany jako nieaktywny.
Po utworzeniu świeckiej Republiki Turcji, w 1924 roku okręt został przemianowany na „Berk”. Na przełomie 1924/1925 został wyremontowany przez T.C. Gölcük Tersane w Gölcük i ponownie wcielony do służby w 1925 roku.
W latach 1937–1938 okręt przeszedł modernizację w T.C. Gölcük Tersane. Po modernizacji uzbrojenie stanowiły 2 działa kalibru 88 mm Krupp o długości lufy L/40 na pokładzie dziobowym i rufowym, 4 działka kalibru 37 mm Krupp i 2 wyrzutnie torped. W odróżnieniu od okrętu bliźniaczego, „Berk” mógł ponadto stawiać 25 min.
Podczas II wojny światowej Turcja do początku 1945 roku była neutralna i okręt nie uczestniczył w działaniach bojowych. Został wycofany ze służby w 1945 roku i złomowany w latach 1953–1955 w Izmicie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Nazwy tureckich okrętów Kategoria:Okręty zbudowane we Friedrich Krupp Germaniawerft Kategoria:Krążowniki torpedowe typu Peyk