Peyk-i Şevket, później Peyk – turecki krążownik torpedowy z początku XX wieku, główny okręt typu Peyk. Służył w marynarce Imperium Osmańskiego od 1907 roku, a następnie po modernizacji, pod nazwą TGC „Peyk” w marynarce Republiki Turcji od 1925 do 1944 roku. Brał udział w I wojnie światowej.
Zbudowany został w niemieckiej stoczni Krupp Germania w Kilonii, wodowany w 1906 roku. Wyporność po zbudowaniu wynosiła 775 ton. Główne uzbrojenie stanowiły początkowo dwie armaty kalibru 105 mm i sześć kalibru 57 mm oraz trzy wyrzutnie torped kalibru 450 mm.
Budowa
Wraz z bliźniaczym „Berk-i Satvet”, okręt został zamówiony dla floty Imperium Osmańskiego w niemieckiej stoczni Krupp Germania w Kolonii 18 stycznia 1903 roku (numer stoczniowy 126).. Klasyfikowane były jako krążowniki torpedowe (tur. torpido-kruvazör), aczkolwiek w literaturze są często określane jako kanonierki torpedowe. Stępkę pod budowę „Peyk-i Şevket” położono w lutym 1906 roku, kadłub wodowano jako pierwszy z pary 15 listopada tego roku. Nazwa „Peyk-i Şevket” oznaczała Wielki PosłaniecWedług , po angielsku: Satellite of Grandeur..