Indonezyjska Partia Narodowa () – działająca w latach 1927–1973 indonezyjska partia polityczna.

Początki ugrupowania i upadek Ugrupowanie założyli indonezyjscy działacze niepodległościowi z Sukarno na czele, 4 czerwca 1927 roku w ówczesnej stolicy Holenderskich Indii Wschodnich – Batavii. Organizacja sprzeciwiała się jakiejkolwiek współpracy z holenderską administracją, uznając ją za siłę okupacyjną, reprezentującą europejski imperializm. Początkowo, partia nosiła nazwę Indonezyjskie Stowarzyszenie Narodowe, jednak w maju 1928 roku zmieniono ją na Indonezyjską Partię Narodową. Wzrost popularności ugrupowania pośród miejscowej ludności, był jednym z powodów represji jakie spotykały jej członków ze strony Holendrów. W 1929 roku Sukrano oraz siedmiu innych członków PNI zostało aresztowanych przez władze kolonialne i skazanych na 3 lata więzienia. Fakt ten w dużym stopniu przyczynił się do faktycznego rozpadu organizacjiM. Ricklefs, A History of Modern Indonesia, Londyn 1981, str. 174–176..