Wilhelm Kazimierz Tippe (ur. 12 września 1891 w Tarnowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Adolfa i Marii z Nowaków urodzony 12 września 1891 w Tarnowie, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii. Absolwent szkoły powszechnej i uczeń c. k. III Gimnazjum w Krakowie (do klasy VI w roku szkolnym 1907/1908). W 1911 zakończył naukę w VIII klasie i zdał maturę w c. k. Gimnazjum V w Krakowie. Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1913 zdał I egzamin państwowy. Jednocześnie pracował w krakowskim magistracie.
W 1914 został powołany do cesarskiej i królewskiej armii i wcielony do 2 pułku artylerii ciężkiej. Następnie, na własną prośbę, został przeniesiony do 40 pułku piechoty, a później do 89 pułku piechoty. Ukończył szkołę oficerską, mianowany chorążym w 1915, a w 1916 podporucznikiem. Od marca 1918 w niewoli rosyjskiej.
Od 11 listopada 1918 w Wojsku Polskim. Dostał przydział do Legii Oficerskiej, walczył o Przemyśl. Po rozwiązaniu Legii, przeniesiony do 8 pułku piechoty Legionów. Porucznikiem mianowany w 1919.