Subjonctif plus-que-parfait Czas zaprzeszły plus-que-parfait trybu łączącego tworzy się przy pomocy form subjonctif imparfait czasowników posiłkowych être lub avoir oraz imiesłowu biernego czasu przeszłego czasownika. Form tych używa się wyłącznie w starannym języku literackim. faire → que j’eusse fait, que nous eussions fait venir → que je fusse venu, que nous fussions venus
Zamiast niego w języku codziennym stosuje się powszechnie tryb łączący w czasie przeszłym: Il a regretté que vous fussiez allés si tôt. → Il a regretté que vous soyez allés si tôt.
Użycie subjonctif i zestawienie z indicatif Słowo subjonctif pochodzi od łacińskiego subjungere → zapędzać pod jarzmo. Rzeczywistość, którą wprowadza ten tryb jest przefiltrowana przez odczucia i intencje podmiotu, jest ona wirtualna i dyskusyjna. Indicatif pochodzi od indicare → wskazywać. Ta rzeczywistość istnieje, nie podaje się jej w wątpliwość, można ją postrzegać, analizować, oceniać.